toksik ilişkileri fark etmek

insan çoğu zaman sonradan fark ediyor. geçenlerde bir arkadaşımın hikayesini dinledim, adam her kavgadan sonra sessizlik cezası veriyor, sonra küçük bir hediye ile affettiriyor; arkadaşım da 'aslında iyi biri' diyor. hayır, iyi olması bu döngüyü sağlıklı yapmıyor. insan bazen pencereden izler gibi izliyor kendi hayatını, ta ki bir gün ne kadar yorgun olduğunu fark edene dek.

dışarıdan sakin gelen bir semt gibi, içine girince gürültü çıkıyor. toksik ilişki de böyle, yakınlaşınca anlaşılıyor; uzaktan bakınca romantik, yanına gelince nefessiz bırakıyor. dostlar sorunca 'idare ediyorum' cümlesi bir süre sonra gerçekten kimin idaresinde olduğunu sorduğun bir soruya dönüşüyor.