deprem korkusuyla yaşamak

gerçekten kolay değil, arada bir yatakta yatarken birden tavana bakakalıyorum, o an her ses deprem gibi geliyor. eve çıkınca önce buzdolabının bağlı olduğu priz sağlam mı diye bakıyorum, elimde alışveriş torbaları, markete girerken bile raf yüksekliğine dikkat ediyorum düşecek bir şey mi var diye.

herkes deprem çantası edinin diyor da, ben bilirim o işin masrafını, karşılıklı dolapta su, konserve, düdük, ilk yardım bir yığın şey. neyse ki geçen ay aldığım konserve açacağı bayat çıkmadı, kutunun üstünde son kullanma tarihini okumak için gözlerimi kısarak zorlandım ama idare eder dedim. tek bildiğim yerde öyle üç kuruşluk çantayla değil, gerçekten işini görecek malzemeyle hazır olmak lazım; sonrası Allaha kalmış, ama hazırlıksız yakalanmak istemem.