galatasaray atletico madrid maçı

maçı izlerken yine o tanıdık hüzün çöktü üstüme, tribünde herkes sarılırken ben telefona bakıyordum. iş yerinde de böyleydi, en coşkulu anda bile kendimi dışarıda hissederdim, bu akşam da fark etmedi. bazen sadece birinin 'iyi misin' demesini bekliyorsun, o kadar. neyse, maç bitti işte, benimkisi de bitti sayılır.