metrobüs sabah kalabalığı

sabahın altısında kapılar açılınca içeri bir insan seli doluyor, herkes aynı sessizliği taşıyor. cam kenarında sıkışmış biri olarak dışarıyı izliyorum, şehir daha uyanmamış bile. kimse kimseye bakmıyor ama omuz omuza verilmiş onca hayat, tuhaf bir dayanışma gibi. bir de inecek olanlar var tabii, o koridor boyunca verilen çile.