• bugün (171)
  1. günaydın, bunu okurken bile iç sebebinden boğazım düğümleşti diyeceğim ama yine güne devam. bence cevap topa değişmesi ile kişide biter duruyor. hepimiz biliyoruz aslında bir sınır var, dönüşü olmayan bir hat. gerçi yanlış anlamayın, ben yalnızlıktan sevesiler gibi değil, sadece ölçü.

    açıkçası bir insanla aynı şeyin basıncı... beklenmek ve beklemek çok insani bu. biri yanında dururken paylaşıyorsun. inan ki insan kendi dağıldığında bile iki kişilik yürütebiliyor. iş yerinde mobbing, güven kaybı, hayallerin gecikmesi, bazen bazıları akşam eve giderken sudan çıkmış balık gibisin. diyeceğim bu değil ama bazı şeyler yalnız başına göğüslenmiyor. o yüzden tüm dertleri bir yana, incelik ve emekle beslemek iyi geliyor bana.
   tümünü göster