çocuk yapmak

bunu düşünen herkesin kafasında bir soru işareti oluyor ister istemez. ben kendi adıma şunu fark ettim, çocuk yapmak sadece bir karar değil, bir hayatın tamamen yeniden düzenlenmesi. sabahları erken kalkmak, uykusuz geceler, o küçük ayak sesleri, sessiz evi bir anda dolduran bir telaş. bir de o büyüme sürecini izlemek var, insanı hem yoruyor hem de tarif edemediği bir yere taşıyor.

pencereden dışarı bakıp mahalledeki çocukları görünce düşünüyorum, onca karmaşanın içinde bir gülüşü yakalıyorlar ve her şey unutuluyor sanki. karar vermek kolay değil, ama sanırım doğru zaman diye bir şey yok, sadece hazır olduğunu hissettiğin an var o da içinden geliyor.