tecilli olmak

yalnızca askerlik mülahazası değil bu, insanın kendini gurbette hep bir sonraki otobüse ertelenmiş hissetmesi de tecil sayılır. bir taraftan türkiye'deki hesap kitap gurbetçiyi özlemle andırıyor, öbür taraftan buradaki düzen sanki hiç gelmeyecek bir günün randevusu. tecilli kalmak da böyle bir şey; hep bir sonraki tarihi bekliyorsun, hayatın kendisi asker kaçağı gibi yaşanıyor.