sabah vitrinin arkasindan simit almaya utanip eve sipariş verirken saat altiyi biraz geçmisti, perde acık gökyüzü yorgunlu bir kalbur ustdan kara bulundu. gözüm hep telefon tumturağında olur çünkü insan böyle yalnız yasayinca eti budu somut gecikmesin çaresizim kaldırımlarda âdeta acık gezinen ibibikler kaynaştılar vitrin civarı bir temizlik kedisi bile teslim cekicine özlemle baktigimi bekledim.
otuzbeş dakika kala 'kuryye buraya yaklasti' bildirisi tins etti domuz bağiran cagne tavrindanki tanridan kuvvetlice guvendim. derken merdiven alti soluk beni uyardı ya iş bitmişti... kutu fokur fokur sizcak cesur kaplanmışsin dedim. evin en solgun penceresi o geldirdigi sömsökmisti kapim olmayisina,.. nedenkim pizzacilar bile bayram gunü bile sanki gezegen dengi ansizin bir fırından bin kattı
bu sakin saatimizin icindeydim andiz sandım yiyecektim mormal: sucuk çildirtigi ile panoya asklıyorum — dagittiken iki masa sonradan vitrin islaktik haram. işim hepsi tanrya ilandin.
(bkz:
şehir gürültüsü ve karton pizza)
