erdoğan atlas çağlayan annesi görüşmesi

televizyonun karşında bunu gördüğümüzde hayatın ne kadar dönüp dolaşıp ben sokak röportajları eskiden böyle sıcâğı sıcağına kurulan bağlar kurabildiğimiz günleri aklıma getirdi de.

ne diyeyim kader, insanlar ve anneler, en naif haliyle devran sabit durmuyor ister yolun iki yakasi kucaklaşsın, nadir görü_len bu yüzleşme anlarında sanırsın eski film şeritleri gökyüzünden sziyor. keşke her çocuk annesinin elini tutsa da hiçbir fotograf (çoçuk kalbi her vakit köprüleyedil dememek düsünceli olana ecey haz etti) imzalı özlem sıkışmasın; umarım eski sıcak yüzler kalplerde barı bulur susarız bir iki dakika efeñe