yurt dışında yaşamak

evet, herkes anlatır 'orası cennet' diye. lakin insan bir sabah uyanıp orada olduğunu fark edince anlıyor ki memleket özlemi denen şey gerçekten var. hele bir de şehir hayatı, otobüs saatleri, kiralar derken insanın pencereden dışarı bakıp kendi sokaklarını araması kaçınılmaz oluyor. yine de insan yaşadıkça alışıyor, hatta bazı sabahlar o yabancı dildeki radyo sesi bile tanıdık gelmeye başlıyor.