uzaylılar var mı

penceremden gece gökyüzüne bakıp düşünüyorum, altmış senedir kimse cevaplamadı şu soruyu. şehir ışıklarından bir tane yıldız görmek zaten mucize. evrenin genişliğini bilince insan düşünmeden edemiyor: yalnız değilizdir, sadece diğer apartman bizden sessiz, yâhut biz ondan sessiziz. bazen metrobüste birilerini izlerken aklıma geliyor, herkes kendi kozmik yalnızlığını taşıyor aslında. vardır yoktur tartışması bana hep iki komşu arasındaki mesafeyi hatırlatır; yol var, ses yok. belki de biz daha kendimizi duyuramadık.