formula 1 türkiye

istanbul park'ın eski tribünlerine oturup yarış seyrettiğim gün aklıma geldi, şimdi kornalar ve lastik sesleri pek duyulmuyor ama bulutların altında bir viraj vardı, arabalar geçerdi hafif uğultuyla. şimdiki tase güzergâhı yokuşlu bir mahallenin araba gürültüsü gibi gelir bana, lâkin o pistin bazı yerleri rüzgâra açık, yaklaşırken bir yandan da kuşlar uçardı sanki izlerken.
sokak ortasında arabaların hızla gittiğini görmek bir yana, orada yarışın ritmini seyretmek özel bir dalgınlık; ben genelde camdan bakar gibi düşünürüm, bir an önce bitse de taşınma telaşı yapsak diye. bahar zamanydı, sıralamaları eski kasetler gibi hafızımda kalmış. istanbul park anıları pist kokusu zaman hızı geçiştim