beşiktaş mı trabzonspor mu işte

benim babam her maç seyrederken içimden 'ben nerede yaşıyorum' derdim mecburen trabzonluydum, büyüyünce anladım ki aşk da takım da seçim değilmiş.

ikisi de mevsiminde mildiyö yağmış küllüğe dönmüş takımlar, ben eskişehirli olarak halılardaki leke kadar pürüzsüz futbol görmedim yıllardır. bankaya sıra beklemedik günümüz yok, tribün özlemi de buna ekstra dert.

küfür duymak istiyorsan ikisi de harika atıştırmalık, gerisi yalan.

bu takımların hangisi kazansa diğerininkiler ofsayt diye bağıracak. ezeli rekabetin dibine kadar yaşandığı bu maçlar birilerine zeval birilerine asil sevinçtir. futbol işte ne desen boş.

beşiktaşlıyım ama trabzonspor'u da severim, hani şu karadeniz ateşi pes etmez ruhu. maç izlerken kalbim ikisine de eşit atıyor desem yalan olmaz. tam beşiktaş formasını giyme hevesi, bir bakıyorum trabzon'un sağanak şampiyonluk sevinci canlanıyor gözümde. seçim yapmak mı? aslında ikisi de derin birer gönül meselesi.