• bugün (169)
10 entry daha
  1. pencereden bakınca ankara gri bir battaniye gibi örtünüyor üstüne, kışın ayazı kemiklerine işliyor ama bahar gelince o bozkır yeşile dönüyor ve insan affediyor onu. yaşanır mı bilmem ama terk de edilmiyor, kalbim bir türlü elvermiyor gitmeye.