yeşilçam film sahneleri

şimdi trt'nin eski filmleri gösterdiği saatleri kurcalarken iç geçiriyorum. kordon boyunda rüzgarda uçuşan bir perdenin ardından kadriye abla sitem eder, banliyö treni istasyondan kalkarken bir deyişler din gözlerden kaçırılan efele zulayı hissedersin. izmir ince belli bardakta çay yudumlarken sanki evimizin perdesiz penceresinin önünde filmrollenir gibi, o şatafatsız melodram ama her saniyesi gerçek dertlerimizi ısıtır.