uzaktan çalışırken saçı başı salmak

kızlar o instagramdaki sabah yogasıyla güne başlayıp matcha lattesini yudumlayan home office perisi var ya, heh işte o kesinlikle ben değilim. üç gündür kafamdaki o rastgele ev topuzuyla resmen bütünleştim, saçım artık kendi ekosistemini kurdu, kuaförüm görse mesleği bırakıp köyüne döner o derece rezil bir haldeyim. sabahları yataktan sürünerek masaya geçip kamerayı asla açmadan günü bitirmenin verdiği o haklı gururu yaşıyorum, kimse kusura bakmasın evde kot pantolon giyen insan net sosyopattır.

bir de arada toplantılarda sesim ciddi çıksın diye şekilden şekile giriyorum ama altımda pijamam, kucağımda kedi, elimde de yarısı yenmiş tost duruyor. bütün gün tek olayım kargocunun zilimi çalmasını beklemek ve online alışveriş sitelerinde sepet doldurup boşaltmak üzerine kurulu. patronum bu rahatlığımı, bu paspal prenses hallerimi bilse yemin ederim tazminatsız kapının önüne koyar ama olsun, ofise dönmektense bu sefaleti yaşamaya razıyım.