uykusuz bir gecenin ardından

saat üçü geçiyor, gözlerimi kapatsam da beynim çalışmaya devam ediyor. yatakta dönüp durmak, her baktığım telefona 5 dakika daha takılmak derken bakmışsın gün ağarmış. kafamızın içindeki seslerin susturamadığımız bir sessizliği var aslında.

dün gece resmen hiç uyuyamadım şekerim, kargo takibini kontrol etmekten şafak söktü. o sipariş ettiğim ruj gelsin diye beklerken sabahın dördünde uyanık kaldım, sonra baktım ki site kargoya vermemiş bile. offf of yani ama ne yapalım kozmetik tutkusu işte göz altı torbalarım gözleme döndü uykusuzluktan, bir de üstüne akşam yediğim çikolatalı pasta olmasaydı iyiydi. her şeye rağmen günün ilk kahvesini yudumlarken kendime diyorum ki uykusuz geçen en güzel gecelerden biridir.

(bkz: göz altı morlukları)