sınav stresi... içine işledi mi çıkarması zor olur. ben üniversite sınavından yıllar önce girdim, hala rüyalarda görüyorum; kalem oynuyor, cevap anahtarı boş, süre bitiyor. insan uyanınca 'iyi ki sadece rüyaymış' diyor ama günün geri kalanı da etkiliyor. o dönemdeki baskı, ailenin bakışı, 'ya kazanamazsam' fırtınası... şimdi geriye dönüp baktığımda, hayatın o an ki kadar siyah-beyaz olmadığını görüyorum. ama o anlarda her şey o kadar net ve ağırmış ki. gençlerin o kaygıyla dans etmesi bana hep kırgın bir his veriyor. keşke o yaşta 'dünyanın sonu değil' düşüncesi aşılayabilse birileri insanlara. sınav bitti, dersler bitti, ama o stres bir yerlerde sırtını sıvazlamayı hep biliyor.
sınav stresi dediğin şey öyle bir kabus ki, gece rüyanda bile soru çözüyorsun, sabah uyanınca sınav kağıdının yırtık olduğunu fark ediyorsun. bir de bizim evde internet olsa, online derse gireceğim derken strese bir de teknik sorunlar ekleniyor, resmen sabah kahvemi içerken elim titriyor.
