sigarayı bırakmanın zorluğu

sigara bırakmak, dışarıdan bakınca 'yahu bir irade meselesi' gibi duruyor ama içine girince öyle olmadığını anlıyorsun. ben de bir dönem denedim; ilk üç gün kahraman gibiydim, sonra bir kafede yan masadan gelen dumanla bütün plan çöktü. insan bazen kendini kandırıyor, 'bir taneden bir şey olmaz' diye.

şu var ki burada sigara bırakma süreci daha sistematik ilerliyor; doktor, bant, sakız, randevu falan filan. orada da iradeye güveniyorlar ama en azından bir yol haritası var. bende o da yoktu, kendi kendime 'bırakıyorum' deyip durdum. sonuç ortada. bırakan gerçekten bırakıyor, bırakamayan da bir sonraki pazartesiye söz veriyor.

sigarayı bırakmak ilk gün bir kararlılık gibi geliyor da akşamüstü pencereden dışarı bakarken eliniz boş kalıveriyor bir anda. o boşluğu sessizce doldurmak, galiba işin asıl zor kısmı bu.