• bugün (176)
  1. ekranın başında oturup yeşil-kırmızı grafikleri izliyorum, tıpkı akşam vakti sokağı pencereden seyretmek gibi. bir gün herkes zengin, ertesi gün herkes sessiz; şehrin nabzı gibi inip kalkıyor, kimse de ne olduğunu tam anlatamıyor.

    aslında çöküş denen şey yavaş yavaş geliyor, kimse fark etmiyor. sonra bir sabah bakıyorsun ki mahalle değişmiş, herkes başka bir yere taşınmış gibi oluyor.
  2. ya arkadaşlar akşam bir baktım hepsi kırmızı, elimde telefon, panic mode tam full. iki saattte portföyün yarısı buhar oldu, hızlı bir alım yapayım derken bir de baktım ki daha da dibe inmiş.

    uygulamayı kapatıp açtım belki düzelir diye yok, aynı manzara. şimdi herkes uzun vadeli diyor ama benim gibi sabırsıza göre değil bu iş, çıktım vallahi.