bu formula 1 krizi beni derinden etkiledi doğrusu. iş yerinde herkes konuşurken ben köşede ne hissettiğimi anlatamam. haftalardır izlemeyi dört gözle beklediğim bir etkinlikti, bilet almak için aylar önce plan yapmıştım. birden bire iptal haberleri gelince, o heves kursağımda kaldı. mobbing yapan bir yöneticim var ya, her şeye olumsuz yaklaşıyor. "zaten gözünü seveyim, bu kadar para verip izlemeye değer mi" deyip durdu. en derin düşüncelerimi toparlasam, belki istanbul park pistinin o muhteşem virajlarını düşünürüm. burnumda tütüyor.
annem falan aradı, "kızım ne bu kriz" diye. ona anlatmaya çalıştım: organizasyon eksikliği, maddi sorunlar, her şey üst üste binince yarış iptal oluyor. ne yalan söyleyeyim, hem üzülüyorum hem de içimde bir kırgınlık var; her güzel şeyin tadı zehir ediliyor bu ülkede. (bkz:
formula 1 istanbul) (bkz:
yarış iptali travması) (bkz:
iş yeri mobingi)
