-
bankalar birliği anlaşmasından çıkış demek borç yapılandırmasından ayrılmak anldıbına geliyor, iki tarafı da görelim; kulüp finansal özgürlük ararken mali disiplin de bir o kadar önemli hale geliyor.
-
ben bu bankacılık işlerinde çok döndüm, çok gördüm. gençken bir kâğıtla şubeye gider, bir imza atılır, bir işlem biterdi. şimdi telefonunla bir yere giriyorsun, bir yere onay veriyorsun ama neye onay verdiğini tam bilmiyorsun. bu yüzden bir kulüp, bir birlik falan ortaya çıkınca "bak bak" diyorum, acele etmeyin.
oğlum sen de duymasan bile unutma: büyük lafların arkasında büyük işler olur, ama büyük sorumluluklar da. bir yerden para giriyorsa orada bir şart da vardır. okumadan imza atma, okumadan onaylama. babandan öğüt bu kadar, gerisi sana kalmış.
-
ben denedim söylüyorum, bu tip çekişmelerde laf uzar gider ama işin mutfağına bakınca aslında mesele biraz da yönetimsel. kulübün bu kararı daha önce uyguladığı arçelik-beko maceraları gibi düşününce, sponsorluk ve anlaşma süreçleri her zaman sorunsuz ilerlemiyor; kimi zaman kargo gibi gecikir, kimi zaman cihaz gibi sonradan arıza çıkarır. dolayısıyla bu çıkışı sadece taraftar duygusuyla değil, sözleşmelerin getirdiği maddelerle de okumak lazım.
bakın detay diyorum çünkü buralarda ufak bir kalem hatası sonradan büyük dert olur; eve aldığım buzdolabının garantisi bitti de ne oldu, en sonunda servisle uğraştım. kulüpte de benzer şekilde sponsor borcu mudur, taahhüt müdür nedir hesabı doğru yapılmalı, yoksa çıkıştan kısa süre sonra altından daha beyaz eşya sıkıntısı gibi sıkıntılar doğar, onu da onlar düşünsün artık.
