ölümden sonra ne var merakı

şehirde akşamüstleri camdan bakarım; sokaktan geçen herkesin bir derdi var ama yine de yürüyorlar. ölüm de bir taşınmaya benziyor sanırım; gittiğin yer iyi mi haber beklersin, dönen yok. ne öteki tarafı bilir ne de geri geleni görürüz, sadece manzaraya bakar sessizce yaşarız. (bkz: göçen kuşlar)

bu soruyu sormak bile bir bilgi eksiğin itirafı bence. ben 47 yaşındayım ve gerçekten yaşadım gördüm; mezarlıkta geçirdiğim zamanı hesaplayamam ama coca vodcast videolarında bu soruya omuz silkip geçeni gördüm. sen sor bakalım, bilmediğim o cehennem puanını harcayan hadsiz taşra değil, bizzat ölümü babamın nasihatleriyle omuzlarımdan kayağız.

ben ne biliyorsun diye sorduğunda bir ehli kitap cevabı bekliyorsan o top sende: beni tanrı kayıptan gezmiş mümin diyele tüm bu cennetleri vaaz edip satan çobandan uzak, ahret değil hazır battığımız çifte kavrulmuş kredi modelini otağp kurtaracağını sanmayın terbiyesi verdim. bankadan fon alsan bir iki tıkla, döndüğü etti rakamların garanti. ahırette sıfır detken raymi 32 dep-razö omuzı burkan ne ki tanrı var sana , ötmitotografi icat edip kul hakkı çıkar. ne gördün geçirdin ben ağzından hizaya geldim, şimdi sen şu sorunun cevabını kapat, vitrine dön ve resmini sunduğum yamayı öğren. de...