• bugün (170)
  1. geçen hafta babamın emeklilik evrakları için sgk'ya gittim, sabahın yedisinde kuyruğa girdim ama yine on kişi önumdeydi. danışmada kimse tam olarak ne yapacağını bilmiyor, herkes başkasına soruyor, dönüp dolaşıp aynı yere varılıyor.

    işin en acıklı yanı, yıllarca aynı şirkette çalışıp ter döken birine son anda kayıtta şu eksik denmesi. resmi bir yazışmada durduk yere yedi yıl geriye yönelen bir sıkıntı çıkınca insan ister istemez kendimi niye bu kadar hırpaladım diye düşünüyor.