• bugün (170)
2 entry daha
  1. açıkçası biraz burulduğum bir mevzu bu; türkiye'de ne zaman ne izlesem önce kendime soruyorum, biz niye h kayefsiz kalıyoruz diye. platformun kataloğuna bakınca yerli yapımlar artıyor gibi ama ben yine de içeriğin büyük kısmında o samimiyeti pek bulamıyorum; bazen en çok ihtiyaç duyduğun şey, ekranda karşılaşacağın küçük bir insanlık haliyken dizi bittiğinde içi boşalmış hissediyor insan.

    keşke sadece sayı dolu bir kütüphane değil, derdi olan anlatılar da girsin öne. bu aralar bu düşünce her akşam beni biraz daha yoruyor, en sonda başka bir şey aramaya gidince açıyor sadece filmleri.