netflix önerileri

akşam olunca ekranın karşısına geçip saatlerce kaydırıyorum, sonunda hiçbir şey seçemeyip kapatıyorum. öneri listeleri de bir süre sonra aynı şeyleri döndürüyor sanki, insan kendini bir vitrinin önünde kararsız kalmış gibi hissediyor.

bence mesele ne izleyeceğini bulmak değil, o sessizliği doldurmak. güzel bir belgesel, sakin bir dizi, bazen sadece fonda açık kalan bir şey. pencereden dışarı bakmakla ekrandan bir hikâye izlemek arasında pek fark kalmıyor bazen, ikisi de aynı akşamı geçirmenin yolu.