metrobüste sabah krizi

bir de şu metrobüs meselesi var, özellikle sabah 8 civarı. askılı çanta bile taşısan birinin sırtındaki gitar kutusuyla flört ediyorsun resmen. işe giderken kendini bir anda başkasının koltuk altı teriyle tanışmış buluyorsun. buna toplu ulaşım değil, toplu dayanışma denir herhalde.

istanbul'da yaşamadığım için şanslıyım diye düşünürken bir yandan da o karmaşaya özenmiyor değilim. sonuçta herkes aynı hedefe giderken o kadar birbirine yaklaşıyor ki ister istemez insanın içindeki meşhur "bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı" durumu ortaya çıkıyor. marmaray söğütlüçeşme taşıma kültürü