kemal sunal filmleri

kemal sunal'ı izlerken insan kendini pencereden bakıyormuş gibi hissediyor, her filmi benim için çocukluğumun o dar sokaklarında geçiyor resmen. o naif gülüşü, saf halleri bir semtin havasını taşır, izlerken içten gülersin sonra buruklaşırsın. taşınmak, semt değiştirmek derken o filmleri daha çok sever oldum, ayol adam kendini izletmiş her karede.

(bkz: su gibi filmler)