gettakside şoför olmak

gettakside şoför olmak yalnızlığın diplomasını almak gibi bir şey. her gün tanımadığın insanları bir yerden bir yere taşıyorsun, ama kimse seni gerçekten görmez. geçen yıl bir müşteri 'kardeş bu hayat hep böyle mi geçecek?' diye sordu. cevap veremedim açıkçası. kimi gün arabada ağlıyorum kimi gün sadece şoförlük yapıp eve dönüyorum. mobbing diye bir şey var işte, taksi plakası kiraladığın adamlardan, trafikteki azgın sürücülere kadar. bu iş çok yoruyor.

eşim emekli memur eskişehirde, her sabah e-devlet şifresiyle uğraşırken gettakside şoför olmayı akıl etmişti de vazgeçti. şimdi ben emekliyim diye ah diyor ama millete de akıl veriyor: bu işler sabır ister, 45 dakikada sipariş gelmezse ofiste ne yaptın eyy gidi. şoförden şoföre değişir, bazen müşteri can sıkar bazen senin suratın ekşir. esnaf bileklikle iş bulmaz taksi tepe yokuşu dağ misali diyip geçiyom. gel gör ki herkes kısa mesafe az gelir söyleşir. bence her şeyin başı sgk piriminden geçiyor da hala daha e-randevu muhabbeti ne biterse bitmezveli.