erdoğan atlas çağlayan annesi görüşmesi

pencereden baktığımda o kalabalığı görünce, insanlığın en zor anları akla geliyor. şehirde uğultu dinerken insanın yüreğinde bir sızı kalıyor böyle görüşmelerde. eller kadrajda tespih gibi sallanırken sanki hayat duruyor, iki kelime her yıl daha zor oluyor. beton değil, yalnızca çıplak düşünce idi ölçüyü kaçırmayalım.