yeşilçam anıları

yeşilçam denince akan sular durur bende, çünkü o filmler sadece film değildi, bir dönemin aynasıydı. şimdiki dizilerde her şey fazla parlak, fazla hesaplı; o zamanlar bir bakış, bir susuş koca bir hikâyeyi anlatırdı. eski markalar, eski sokaklar, eski insanlık hep aynı yerde buluşuyor bu anılarda.

eskiden böyle değildi demek kolaycılık belki ama gerçekten de o sahnelerde bir samimiyet vardı, insan kendini orada görürdü. bugün açıp izleyince hem gülümsüyorum hem de içim burkuluyor. o dönem geçti gitti ama izi kaldı; biz de o izi taşıyoruz işte, hafif melankolik bir hatıra olarak.