• bugün (174)
  1. biraz abartı ve uzun yazacağım özellikle bu konu hakkında, çünkü şu taraftan başlayıp buraya kadar her şeyi yazmak isterim. yurt dışında yaşamak; ilk ayda her şey yeni ve heyecanlı, ama ikinci ayda fark ediyorsun ki hayat, buzdolabının içinde hazır olan şeylere bağlı, öyle senin kurslarına gitmiyor hemen. resmi işlemler uzayınca mırın kırın ediyorsun, sonra bir bakmışsın hızlı kargo tanrıçası da ordan ses veriyor işe gitmişsindir.

    anne baba araması planlı saatlere girmeye başlayınca da duruyorum ve düşünüyorum: bu hayatın iyi kısmı, kendi alanının olması; anneme kalsa parasızdan geçilmez, ama ben güçlü kadın olduğunu ama taksiye binmenin kolay olmadığını öğrendim, biliyor musun bunu. velhasıl, bu gitmek-instagram ya da tv değil; çaba istiyor.
   tümünü göster