bizim zamanımızın televizyonunda düğmeyi çevirirdin, kanal değişirdi, neyse o. çubuk antenle bir hafta gördüğün karıncalı görüntü bile dayanılırdı. çiftses dünyasına evrilen bu cihazlar, az önce çalışırken, paylaşılan şeylere bak, o dönemkiler daha sağlamdı, ekran açılınca ardıma birikince bayağı sağlam bir renk veriyor; insan sanki bir pencereden dünyaya açılıyor. bu markanın belki ikinci el bir kutusunu bile açtım; hâlâ sağda solda durur.
şimdikiler öyle mi: her tarafını başka bir tayfa eklenti filan yapmış yazık; tam bir şeye alışıyorsun o ne değiş-miş, ertesi gün bir başkasına dönüyor. gözü endam etmek için, sanatsal gösteri için güzeldi şerefendim ilk dönemlerde bu ekranlar; şimdi genç güruh başka bir dünyanın televizyonundan bahseder durur. acıyorum yeri gelir yeni damatların nişan semasında önüne döktüklerine; herkes evliliğin gerdek duyarına oturur gibi bir bunların başına, doygun gelecek bir meyhaneten.
