evde spor yapmak zor zamanlarda

pencereden dışarı bakıyorsun, gri bir gökyüzü ve ıslak asfalt; evde spor yapmak zor zamanlarda böyle günler için bir sığınak oluyor insanın. odanın bir köşesine serdiğin eski yoga matı, hafif nemli havada sanki tenha bir sahile dönüşüyor; müziğin sesi zayıf hoparlörden yumuşak bir dalga gibi sızıyor. hayday birkaç kaligrafi kıvrımı, endişeyle başlayan cümleye ılık bir 'geçecek' gibi cevap oluyor.

kimseyi referanslamaya gerek yok, birkaç dakikalık ritmik esneme yağmur dinerken gövdeyi sakinleştiriyor. ta ki parmaklar bir gün yeniden güneşli bir kaldırıma değene kadar, taşı toprağı aynı şehir, aynı gökyüzü ama içimde birikmiş o durgunluk da hoş, sanırım böyle olacak.