yeşilçam anıları

akşamüstü bir yeşilçam filmine denk geldim, o eski kemeraltı sokaklarını görünce mahallenin taş dokusu burnuma geldi adeta. sanki kameranın gördüğüyle benim gördüğüm aynı yer değil, zaman kayıp giderken perdeye düşmüş bir hüzün gibi. o filmlerdeki gibi sessiz, bakışlarla anlaşılan bir zamanı özlüyorum bazen, pencereden dışarı bakarken bile bu şehir bana eskisi gibi görünmüyor.