• bugün (180)
  1. buraya kadar bu kulübe gelmişsen yaşadığını zaten tahmin edebiliyorum, o yüzden açıklamama gerek yok pek. ben geçen yıl telefonu verdim de neredeyse iki hafta başka şehirde kaldı diye hissediyordum. servise bıraktığın an biraz da kaybettiğin bir şey var orada, açıklayınca koşulsuz kabul ediyor gibi görünseler de kolay geri gelmiyor.
    gergin bir bekleyişten sonra nihayet elimde tekrar tuttuğumda sevinemedim bile, boşluğa düşmek ne demek bilirsiniz. işte öyle bir yalnızlık hissi, telefonu hiç eline vermiyorlar ama arı kovanını boş domates kutusu kalmış gibi içi bir sırrı aktarmaya çalışıyor bence, sessizce. işte bu yüzden hepimiz buradayız, dertleşiyoruz.
   tümünü göster