noter ücretleri

notere gidip bir imza attırmak için ödediğim parayı görünce gerçekten bir an durdum, sanki masadan kalkıp gitsem daha mı iyi olur diye düşündüm. evdeki kira kontratı, vekaletname derken o küçük odalarda birikiyor insanın bütün yılının üç beş dakikası. aslında mesele sadece para değil; imzanın karşılığı olan o güveni devlet bize fatura ediyor, biz de pencereden izler gibi izliyoruz kuyruğu.

bir de şu var; sabah erken gidersen daha az beklersin derler ama ücret aynı. aslında adil bir fiyat tarifesi olsa mesele bu kadar konuşulmazdı ama her işlem için ayrı kalem, ayrı harç, ayrı bilmem ne derken cüzdan sessizce inceliyor. sonuçta atılan imza saniyelik, hatırası yıllarca içinde kalıyor. yoksa notere mi, yoksa hayata mı ödüyoruz bu parayı hâlâ emin değilim.