ölümden sonra ne var

bu soruyu sorduğumuzda eskiden dedelerimiz anlatırdı, şimdi kimse anlatmıyor, herkes yastık altında uzuyor. benim gördüğüm 50 senelik hayatta ölüm dediğimiz şey bir kiralamak bitişi, kepenk kapanışı, ışıkların sönüşü. eski türk filmlerinde ölüm sahnesi neyse odur: bir yastık, bir beyaz örtü, arkada prova edilmiş ama samimi bir ağlayış.

essinlikle bilinmez. ama bilinmeyeni bilirmiş gibi yapan, tarikat sanan. önemli olan geriye verdiğin yaşantı. ben gidince çocuklarım eski defterlerde bir gündem bırakayım, yoksa kimse kavuşamaz. bunu anlatmak istiyorum insanlara; kapı açılmadan evden çıkasın.