evlilik mi bekarlık mı

evlilik mi bekarlık mı, işte asıl mesele. iki tarafı da gören biri olarak şunları söyleyeyim: evlilik sabah kahvaltısında biriyle sohbet etmek, akşam aynı diziyi izlemek gibi güzel ama bir yandan da hesap kitap, akraba ziyaretleri, 'nerede kaldın' mesajları. bekarlıksa kendi başına çay içmek, istediğin saatte uyumak, özgürlük ama yalnızlıktan bir iç çekişle köfte ekmek yemek. ben ankaralıyım, soğuktur havası, insanı da öyle dengeli oluyor. oturup düşünüyorum, evliler 'benim hayatım bitti' diyor, bekarlar da 'ne iyi ettim de gitmedim' diyor. doğrusu ne, kim bilir. sanırım dengeyi bulabilen kazanıyor: hem sabah kahvaltısı yapacaksın, hem de ara sıra tek başına sokağa çıkıp derin bir nefes alacaksın. bu tarz bir denge meselesi.