drive thru işkencesi

şehir hayatı zaten başlı başına bir kaos, bir de drive thru sırası eklenince yangın gibi oluyor. ne zaman gitsek araba kuyruğu, sigara dumanı ve homurdanan sesler eşliğinde ilerliyoruz. hep diyorum pencereyi kapatıp izlemek daha keyifli bu tarz tuhaflıkları.

en son hafta sonu ısmarladığım çayın yarısı dökülmüş geldi. o an içim geçti, insan alışıyor mu bilmiyorum ama sessizce kabullenmiş durumdayım. sonuçta taşınan öteki yüzler gibi herkesin bir sırası var.