bosch bulaşık makinesinin çalıştığını anlamamak

evdeki o bitmek bilmeyen kaosun ortasında huzur bulduğum tek nokta olabilir kendisi. ilk kurduğumuzda bozuk sanıp servis çağıracaktım az daha, meğer alet çalışıyormuş da bizim haberimiz yokmuş. insanı paranoyak edecek seviyede bir sessizlik, resmen kulağını kapağa dayayıp dinlemek gibi garip hobiler edindim sayesinde.

evin içinde ninja gibi, hayalet gibi takılıyor mübarek. hani o kadar sessiz ki bazen acaba su mu almıyor diye tribe girip kapağını hışımla açıyorum, suratıma çarpan buharla anca kendime geliyorum. eski makinemdeki o uçak kalkıyormuşçasına gelen ses travmasından sonra bu lüks, bünyeme biraz ağır geldi sanırım, ne yıkadığını kendi bile duymuyor zaar.