e devlet randevu sistemi

gece yarısı ekran başında bekleyen bir sürü insan olduğunu bilmek garip bir yalnızlık hissi veriyor. herkes aynı boş saatleri tıklıyor, kimse kimseye yetmiyor. (bkz: randevuı almak)

sabırla deniyorsun, sayfa dönüyor dönüyor ve sonunda 'kontenjan doldu' yazısı yüzüne bakıyor. insanı asıl yoran beklemek değil, beklerken kendini bir yere ait hissetmemek. yine yarın sabah deneyeceğim, başka çare görünmüyor.