deprem korkusu

deprem korkusu, sadece sallanırken yaşadığın bir panik değil; gece yatağa girdiğinde tavanı izlerken, 'şimdi olsa ne yaparım' diye düşünmekle başlıyor. benim için en zoru, sallantı bittikten sonraki o sessizlik. herkes birbirine 'iyi misin' diye soruyor ama kimse asıl soruyu soramıyor: ya bir daha olursa?

iş yerinde bile aklımın bir köşesinde hep o ihtimal var. mobbingden yorgun düşmüş bir kafayla bir de bu korkuyu taşımak, insanı iyice içine kapanık yapıyor. dertleşmek istiyorsun ama karşındaki 'abartma' diyor. abartmıyorum ki, sadece hazırlıksız yakalanmaktan korkuyorum. belki de en büyük deprem, insanın içinde biriken bu çaresizlik hissi.