demet akalın pasaport çağrısı hakkında

ünlü birinin yeşil pasaport istemesi üzerinden şu ülkede kim neyle yaşar tartışması başladı yine. kendi adıma diyeyim; ben bu işten çok bir şey beklemiyorum. nihayetinde hak adalet diye kitaplarda yaşar, biz sadece bakınız o imza analarından duyduğumuz kadarını hatırlarız.

esas hikaye; cebinde normal pasaportla belki on yıldır bekleyen ama sonunda 'şu vizeyi versen de azıcık dünyayı görsek abi' demekten utanan sessiz kalabalıklardır. hele o cezir yazında kuyrukta önde siz vardınız, arkada ünlü maşu sonradan gelmiş geçmiş. emek var ama rezil itibar bazı koltuklarda senülük getirmekte galiba. tüh ki diyorum; neyse artık görelim.