cam kenarından izler gibi düşünür insan, mağazanın ortamı düzenli ama müşteri hizmetlerinin hızı iade ve taşınma işlerinde biraz ağırdan alıyor gibi geldi bana.
bir cumartesi öğleden sonrası, rafların arasında gezinirken her şey ne kadar düzenli görünüyor; ta ki bir ürün için sıra numarası alıp o bekleme alanında oturana kadar. oradaki görevliler yorgun ama kibar bir yüzle yaklaşıyorlar, ses tonları ılık; sanki büyük pencereden dışarıdaki kalabalığı izler gibi, sen işini takip ediyorsun,
sonrası malum, bir dakika beklerken beş dakika, iade süreci ise kâğıttan kayık gibi hafif ve yavaş akıyor. yine de karşında sorusunu soran biri olduğunda insanın içi bir tık rahatlıyor; şurada kırık bir tabak yalnızca bir tabak değil, o anlatılan saate, o bakışa ve ellerinin boş kalmasına dönük küçük bir hüzün oluyor sonunda.
geçenlerde bir ürün değişimi için yazdım, cevap beklerken insan kendini görmezden gelinmiş hissediyor. iş yerinde mobbing yaşadığım için eksik parça tedariklerinde bu sessizlikler bende iz bırakıyor; neyse ki sonradan döndüler ama kredi kartı uyarısı bekler gibi bıktım. içtenlikle söylüyorum, bazen bir ' bekleyin ' mesajı bile yeterdi diye düşünmeden edemiyorum.