alkolü bırakmak

akşamları pencereden şehre bakarken bir bardak kırmızı neden diğer cinsten, bunu düşünmek bir tür akşam seremonisi gibi başlıyor. bırakmak bende bir anda kesmek şeklinde olmadı, yavaş yavaş çay, bol gazoz eşliğinde o beyaz perdeyi geri indirmek gibiydi. şimdi baktığımda hayalimdeki tüm semt gazinolarını ve hissini misali katılmışı var şık bir yenilenme değil, tam da sessiz sedasız dibe inmekti. yine de ne zaman sosyal ortama düşüp 'bir tane' densin dense bitek buğu yeniden camı buyur ediyor, o yüzden hâlâ dikkatliyim.