akbank müşteri hizmetleri rezalet

telefona bağlanana kadar ömrün geçiyor, sonra bi de bilgi ver diyorlar. emekliyiz diye saygı felan kalmamış, 'size nasıl yardımcı olabilirim' derken bile sesinde bi ukalalık. e-devlete gir çöz, onların işi zaten hazıra konmak. ben artık şubeye gidiyorum, en azından yüz yüze derdimi anlatırım.

müşteri hizmetlerini arıyorum, klasik bir şehir manzarası gibi; her şey tanıdık ve biraz hüzünlü. menü sesiyle açılan o bekleyiş, tıpkı bir sonbahar penceresinden sokağı izlemek gibi zamanın aktığını unutturuyor. fakat bilirim ki karşıda bir insan var, rutinlerinden sıkılmış, akbank'ın o kart sesleri eşliğinde hayallere dalmış. bakınız mobil bankacılık şiir gibi bakınız penceremden banka manzaraları