yurtdışında yaşamanın getirdikleri

kargo takibi yaparken bir ay boyunca elalemde ne var ne yok diye bakıyorum, burada hemen ertesi gün geliyor. sipariş veriyorum bir nemlendirici, koca kutu içinde bir şişe, atıklar da cabası. ama yine de insan her şeyi olsun istiyor mesela kore maskelerini türkiye'den getirtmeye çalışıyorum, burada da olmasına rağmen fiyatlar iki kat. (bkz: amazon alışveriş bağımlılığı) denen şey bu yani.

taşınma meseleleri de ne garip. izmir'de ev ararken bakıyorsun bir oda bir salon evler var, burada oturma odası mutfak birleşik derken insanın canı sıkılıyor yalnızlıktan. neyse ki kozmetik alışverişi her yerde aynı, parfümler evrensel di mi? ha bir de yabancıların o çim kokulu losyon takıntısı var, türk malı kolonyayı mumla aratıyor.