zorlu apple sırasında yaşanan sinir krizi

insanı çok ama çok fazla yoran olay

randevu düşürmek için harcadığım eforla atomu parçalardım, oraya gidince karşılaştığım o burnu havada tavırlar resmen ömrümü yedi bitirdi. genius bar'daki dahiye telefonun kendi kendine kapandığını anlatmaya çalışırken tansiyonum öyle bir fırladı ki mağazanın ortasına yığılıp kalacaktım az daha. sanki telefonu bilerek ben bozmuşum gibi o suçlayıcı bakışları yok mu, yemin ederim bana verdikleri o beyaz kutulu cihaz bile sinirimi yatıştırmaya yetmedi.