yeşilçam filmlerinin unutulmaz anıları

yeşilçam anıları deyince aklıma o eski filmlerin samimiyeti geliyor, şimdiki diziler yanında çok yapay kalıyor. eskiden bir sahne vardı da insanı gerçekten etkilerdi, şimdi her şey efekt üstüne efekt. bu tarz eski yapımları özlüyorum, hele o replikler hâlâ dillerde. neyse, bürokrasiyle uğraşmaktan film izlemeye vakit kalmıyor zaten.

(bkz: eski türk filmleri)

eski filmlerin sahneleri hâlâ aklımda, bugünkü dizilerle kıyaslayınca elde kalan birkaç duygu var sadece; rantça malzeme karışmasa iyiydi sözde nostalji diye her şeyi bozduklarını gördük sigortada bile. bu işler bitecek gibi değil, neyse ki filmler eskitilmiyor.